Hoogtepunt van Zuid-Oost Azie
Door: John en Linda
Blijf op de hoogte en volg Linda en John
20 Januari 2007 | Brunei, Bandar Seri Begawan
Joehoe mensen!
De laatste 2 weken hebben we heel veel mooie en bijzondere dingen meegemaakt. Tevens hebben we letterlijk en figuurlijk ons hoogtepunt van Zuid-Oost Azie tot nu toe bereikt. Maar we zullen bij het begin beginnen....
Als eerste hebben we 2 daagjes in het kleine koude bergdorpje Sapa rondgewandeld. Supermooie rijstterassen en hele vriendelijke mensen in traditionele klederdracht. 's Avonds de nachttrein terug naar Hanoi waar we rond 5.00 arriveerden. Van hieruit moesten we op eigen houtje naar het plaatsje Mai Chau reizen, want de Teluytjes hadden een trein eerder. Mai Chau is een heel klein plaatsje tussen de bergen waar de mensen en wij dus ook, in paalwoningen slapen. 's Middags zijn we samen met de Teluytjes door het dorpje gaan slenteren en hebben we een ommetje gemaakt door de bonen en rijstvelden. Eenmaal terug op de weg zagen we een brommer naderen. Netjes stapten wij opzij de berm in. De brommerrijder besloot dit ook te doen en reed in een heg. Toen hij afstapte begrepen we ook waarom; hij was ladderzat (wat op zich normaal is aangezien de vrouwen superhard moeten werken en de mannen kaarten en zuipen). Hij begon een heel verhaal in het Vietnamees te vertellen en nadat hij ons een handje had gegeven liepen we verder. Even later kwam hij achter ons aan gereden, omdat hij geld wilde hebben voor zijn kapotte brommermandje :).
's Avonds kregen we een traditionele dansvoorstelling en werden we uitgenodigd voor een huwelijksfeest. Eenmaal aangekomen bleek het huwelijk de dag er na te zijn. maar zoals gewoonlijk waren ze alvast begonnen met zuipen. Onder begeleiding van het meest valse orkest mocht Linda 'Lang zullen ze leven' door de microfoon blèren :).
De volgende bestemming was Halong Bay (bekend van James Bond). Hier hebben we een rondvaart gemaakt en een hele mooie grot bezocht. Hier was o.a. een stuk rots te zien in de vorm van een stijve pielemoses :). Daarna een bergje beklommen waar je een mooi uitzicht hebt over de baai. Na een paar uur rondgedobberd te hebben gingen we met de bus terug naar Hanoi. Hier hebben we de laatste dag nog wat rondgeslenterd en het mausoleum bezocht waar Ho Chi Minh ligt opgebaard. Dit is voor Vietnam een heel belangrijk persoon geweest (en nog steeds), want voordat we bij de kist waren moesten we door 3 beveiligingspoortjes.
De laatste dag was aangebroken. Samen met de Teluytjes naar het vliegveld gegaan en afscheid genomen :(. Een paar uur later hadden wij onze vlucht naar Kuala Lumpur (Maleisie).
Hier hebben we 1 dag rondgeslenterd en o.a. de Petronas Towers (hoogste twin towers ter wereld) bezocht. Diezelfde nacht moesten we om 4.15 opstaan om naar Sandakan te vliegen. Dit ligt op het Borneo eiland wat ook bij Maleisie hoort.
Dicht bij Sandakan ligt een rehabilitatiecentrum voor Orang Oetangs. Echt geweldig mooie beesten die net op mensen lijken (John dan hè, zie actiefoto :)). Bijzonder is dat ze in hun natuurlijke omgeving leven, zonder hekken of wat dan ook.
Op de dag die volgde zijn we met de speedboat naar 'turtle island' gegaan. Hier waren we getuige van een groene zeeschildpad die haar eieren legde en mochten we babyschildpadjes vrijlaten in de zee. Een hele unieke en bijzondere ervaring om zo'n grote schildpad van zo dichtbij te zien in haar natuurlijke omgeving.
's Morgens weer terug met de boot en met de bus naar Mt. Kinabalu. Dit is de hoogste berg van Zuid-Oost Azie. 's Avonds kregen we een officiele briefing over de bergbeklimming. Wij dachten dat het allemaal een beetje opgeblazen werd maar daar denken wij nu anders over....
's Morgens werden we samen met onze gids Marius bij het startpunt gedropt. Dit ligt op 1866 meter hoogte. Die dag hebben we 6 km geklommen naar het basecamp wat op 3272 meter hoogte ligt. Al snel genoeg leerden we het fenomeen 'ijle lucht' kennen.
De lokale mensen hebben daar niet meer zo'n last van en lopen zomaar met 50kg rijst of een gastank op hun rug naar boven. Wij hadden meer behoefte aan een extra luchttank :). Na 5 uur klimmen kwamen we bij het basecamp aan. Dit ligt nog net onder de vegetatiegrens en hier zouden we de nacht doorbrengen. Of ja, nacht... We moesten om 2.00 opstaan om vervolgens naar de top te klauteren. Dit was nog 2,7 km en ligt op 4095 meter hoogte. Goeiendagschotel wat een gedeuns (voor de niet-Limburgers: 'potverdikkie wat een gedoe' :)). Met een zaklamp in het pikkedonker over gladde rotsen en m.b.v. een touw jezelf omhoogtrekken tegen steile wanden. De zuurstof werd steeds minder en ons tempo steeds lager. Nog langzamer dan slenteren kwamen we bij het laatste klimmetje. Maar half kruipend bereikten we na 3 uur de top. Joehoeeeeeeeeee :). Half onderkoeld hebben we een half uur gewacht totdat het licht werd. Nu zagen we pas echt hoe hoog we zaten en hoe mooi het is, echt schitterend gewoon! Met bevroren handen maar een zeer voldaan gevoel zijn we diezelfde ochtend weer helemaal naar onderen gelopen. Dit was echt het mooiste, avontuurlijkste en meest bijzondere wat we tot nu toe hebben gedaan.
Vervolgens zijn we via via als 2 kreupelen in Brunei aangekomen. Dit is een superklein landje dat overigens 1 van de rijkste landen ter wereld is. Hier hebben we met een watertaxi door de jungle gevaren om neusapen te bezichigen. Onze bootbestuurder had een zeer speciale lokroep ontwikkeld om met de apen te communiceren. Helaas was dat nog niet helemaal goed ontwikkeld, de apen renden namelijk weg... Verder hebben we met de watertaxi het bekende waterdorp bezocht. Dit is een compleet dorp op palen in de rivier. Zo heeft het dorp een moskee, scholen, een ziekenhuis en ook een brandweer (beetje vreemd aangezien er overal water is in geval van brand). Vanmorgen hebben we nog ff een grote moskee bezocht, hier kregen we mooie moslim outfits aangemeten en wanneer dit verhaaltje klaar is gaan we weer terug naar Borneo.
Zo, dat was het dan wel weer. Sorry voor het complete boekwerk. We hopen dat jullie er van hebben genoten, wij wel tenminste :).
Groetjes John en Linda
Het adres van de foto's is wederom: http://il.fontys.nl/~dave/john/.
Foto 1: rijstterassen in Sapa
Foto 2: traditioneel gekleed meisje
Foto 3: een Orang Oetang in een boom
Foto 4: bonenveld
Foto 5: Halong Bay
Foto 6: stijve pielemoses :)
Foto 7: De petronas towers
Foto 8: John aan een touw
Foto 9: Linda aan een touw
Foto 10: Die kennen we niet
Foto 11: De groene zeeschilpad
Foto 12: Met een gastank de berg op
Foto 13: Linda de berg op
Foto 14: Op de top
Foto 15: Mooi uitzicht vanaf de top
Foto 16: De terugweg naar onderen
Foto 17: Afdaling van Linda
Foto 18: Een neusaap
De laatste 2 weken hebben we heel veel mooie en bijzondere dingen meegemaakt. Tevens hebben we letterlijk en figuurlijk ons hoogtepunt van Zuid-Oost Azie tot nu toe bereikt. Maar we zullen bij het begin beginnen....
Als eerste hebben we 2 daagjes in het kleine koude bergdorpje Sapa rondgewandeld. Supermooie rijstterassen en hele vriendelijke mensen in traditionele klederdracht. 's Avonds de nachttrein terug naar Hanoi waar we rond 5.00 arriveerden. Van hieruit moesten we op eigen houtje naar het plaatsje Mai Chau reizen, want de Teluytjes hadden een trein eerder. Mai Chau is een heel klein plaatsje tussen de bergen waar de mensen en wij dus ook, in paalwoningen slapen. 's Middags zijn we samen met de Teluytjes door het dorpje gaan slenteren en hebben we een ommetje gemaakt door de bonen en rijstvelden. Eenmaal terug op de weg zagen we een brommer naderen. Netjes stapten wij opzij de berm in. De brommerrijder besloot dit ook te doen en reed in een heg. Toen hij afstapte begrepen we ook waarom; hij was ladderzat (wat op zich normaal is aangezien de vrouwen superhard moeten werken en de mannen kaarten en zuipen). Hij begon een heel verhaal in het Vietnamees te vertellen en nadat hij ons een handje had gegeven liepen we verder. Even later kwam hij achter ons aan gereden, omdat hij geld wilde hebben voor zijn kapotte brommermandje :).
's Avonds kregen we een traditionele dansvoorstelling en werden we uitgenodigd voor een huwelijksfeest. Eenmaal aangekomen bleek het huwelijk de dag er na te zijn. maar zoals gewoonlijk waren ze alvast begonnen met zuipen. Onder begeleiding van het meest valse orkest mocht Linda 'Lang zullen ze leven' door de microfoon blèren :).
De volgende bestemming was Halong Bay (bekend van James Bond). Hier hebben we een rondvaart gemaakt en een hele mooie grot bezocht. Hier was o.a. een stuk rots te zien in de vorm van een stijve pielemoses :). Daarna een bergje beklommen waar je een mooi uitzicht hebt over de baai. Na een paar uur rondgedobberd te hebben gingen we met de bus terug naar Hanoi. Hier hebben we de laatste dag nog wat rondgeslenterd en het mausoleum bezocht waar Ho Chi Minh ligt opgebaard. Dit is voor Vietnam een heel belangrijk persoon geweest (en nog steeds), want voordat we bij de kist waren moesten we door 3 beveiligingspoortjes.
De laatste dag was aangebroken. Samen met de Teluytjes naar het vliegveld gegaan en afscheid genomen :(. Een paar uur later hadden wij onze vlucht naar Kuala Lumpur (Maleisie).
Hier hebben we 1 dag rondgeslenterd en o.a. de Petronas Towers (hoogste twin towers ter wereld) bezocht. Diezelfde nacht moesten we om 4.15 opstaan om naar Sandakan te vliegen. Dit ligt op het Borneo eiland wat ook bij Maleisie hoort.
Dicht bij Sandakan ligt een rehabilitatiecentrum voor Orang Oetangs. Echt geweldig mooie beesten die net op mensen lijken (John dan hè, zie actiefoto :)). Bijzonder is dat ze in hun natuurlijke omgeving leven, zonder hekken of wat dan ook.
Op de dag die volgde zijn we met de speedboat naar 'turtle island' gegaan. Hier waren we getuige van een groene zeeschildpad die haar eieren legde en mochten we babyschildpadjes vrijlaten in de zee. Een hele unieke en bijzondere ervaring om zo'n grote schildpad van zo dichtbij te zien in haar natuurlijke omgeving.
's Morgens weer terug met de boot en met de bus naar Mt. Kinabalu. Dit is de hoogste berg van Zuid-Oost Azie. 's Avonds kregen we een officiele briefing over de bergbeklimming. Wij dachten dat het allemaal een beetje opgeblazen werd maar daar denken wij nu anders over....
's Morgens werden we samen met onze gids Marius bij het startpunt gedropt. Dit ligt op 1866 meter hoogte. Die dag hebben we 6 km geklommen naar het basecamp wat op 3272 meter hoogte ligt. Al snel genoeg leerden we het fenomeen 'ijle lucht' kennen.
De lokale mensen hebben daar niet meer zo'n last van en lopen zomaar met 50kg rijst of een gastank op hun rug naar boven. Wij hadden meer behoefte aan een extra luchttank :). Na 5 uur klimmen kwamen we bij het basecamp aan. Dit ligt nog net onder de vegetatiegrens en hier zouden we de nacht doorbrengen. Of ja, nacht... We moesten om 2.00 opstaan om vervolgens naar de top te klauteren. Dit was nog 2,7 km en ligt op 4095 meter hoogte. Goeiendagschotel wat een gedeuns (voor de niet-Limburgers: 'potverdikkie wat een gedoe' :)). Met een zaklamp in het pikkedonker over gladde rotsen en m.b.v. een touw jezelf omhoogtrekken tegen steile wanden. De zuurstof werd steeds minder en ons tempo steeds lager. Nog langzamer dan slenteren kwamen we bij het laatste klimmetje. Maar half kruipend bereikten we na 3 uur de top. Joehoeeeeeeeeee :). Half onderkoeld hebben we een half uur gewacht totdat het licht werd. Nu zagen we pas echt hoe hoog we zaten en hoe mooi het is, echt schitterend gewoon! Met bevroren handen maar een zeer voldaan gevoel zijn we diezelfde ochtend weer helemaal naar onderen gelopen. Dit was echt het mooiste, avontuurlijkste en meest bijzondere wat we tot nu toe hebben gedaan.
Vervolgens zijn we via via als 2 kreupelen in Brunei aangekomen. Dit is een superklein landje dat overigens 1 van de rijkste landen ter wereld is. Hier hebben we met een watertaxi door de jungle gevaren om neusapen te bezichigen. Onze bootbestuurder had een zeer speciale lokroep ontwikkeld om met de apen te communiceren. Helaas was dat nog niet helemaal goed ontwikkeld, de apen renden namelijk weg... Verder hebben we met de watertaxi het bekende waterdorp bezocht. Dit is een compleet dorp op palen in de rivier. Zo heeft het dorp een moskee, scholen, een ziekenhuis en ook een brandweer (beetje vreemd aangezien er overal water is in geval van brand). Vanmorgen hebben we nog ff een grote moskee bezocht, hier kregen we mooie moslim outfits aangemeten en wanneer dit verhaaltje klaar is gaan we weer terug naar Borneo.
Zo, dat was het dan wel weer. Sorry voor het complete boekwerk. We hopen dat jullie er van hebben genoten, wij wel tenminste :).
Groetjes John en Linda
Het adres van de foto's is wederom: http://il.fontys.nl/~dave/john/.
Foto 1: rijstterassen in Sapa
Foto 2: traditioneel gekleed meisje
Foto 3: een Orang Oetang in een boom
Foto 4: bonenveld
Foto 5: Halong Bay
Foto 6: stijve pielemoses :)
Foto 7: De petronas towers
Foto 8: John aan een touw
Foto 9: Linda aan een touw
Foto 10: Die kennen we niet
Foto 11: De groene zeeschilpad
Foto 12: Met een gastank de berg op
Foto 13: Linda de berg op
Foto 14: Op de top
Foto 15: Mooi uitzicht vanaf de top
Foto 16: De terugweg naar onderen
Foto 17: Afdaling van Linda
Foto 18: Een neusaap
-
20 Januari 2007 - 09:35
Luc:
En alweer een prachtig verhaal, vooral die zatte brommer chauffeur was ruig, maar het was ook wel ingewikkeld voor die man dat wij ineens aan de zijkant van de weg gingen lopen om hem erdoor te laten. :)
Ik kan de foto's van senna en de foto van de frikandellen speciaal voor john nog niet doorsturen, Beetje wazig met het fototoestel, maar volgende week zullen ze wel een keer aankomen, we krijgen namelijk een nieuwe computer !! kiek es aan -
20 Januari 2007 - 10:31
Sam A Paris:
Dus, brommer pót? Hoop dat jullie wel een stuiver hebben gegeven;-) Een dorp op palen..wij hebben hier een hele hoofdstad op palen!! John, jij bent nog schraler dan die modellen hier op de catwalk, eet eens een "gezonde hamburger ofzo". Linda, je ziet er prima uit zoals altijd. Leuk verhaaltje, ik ga maar weer eens dingen doen enzo.
Wanneer komen jullie terug eigenlijk?
Groeten vanuit Parijs, maar over 2 weken vanuit Bern en daarna Bazel!
der Sanderbird -
20 Januari 2007 - 13:14
Bart:
Had het al via msn gehoord voor een deel, maar zeker mooi.
En die vertraging van die foto's is eigenlijk wel mooi. Kan ik nog eens nagenieten van het mooie verhaaltje!
Enjoy!
Bart -
20 Januari 2007 - 16:39
Ils:
Hey John en Linda,
Wat een verhalen toch steeds weer zeg! Die barende (lees: eierleggende) schildpad had ik ook wel willen zien. Ma die hebben daar vast geen verloskundige voor nodig :-( Lijkt me in ieder geval een superrrrr ervaring. Heel veel plezier nog!
liefs vanuit 't léker
-
20 Januari 2007 - 19:40
Der Dafmeister:
ja, de foto's zien er idd indrukwekkend uit. ik heb ze geplaatst, ma ze staan niet op volgorde met wat jullie hebben aangegeven in dit verhaal. Nog veel plezier
groetjes,
Dave en Alice -
21 Januari 2007 - 13:34
Rianne:
wat een avonturen weer! echt onvergetenlijk, dat valt er wel uit op te maken. Ziet er ook wel gaaf uit, al die verschillende vlaggetjes linksboven.
wij zijn gister -wéken voor gekke moandaag- al aan de carnavalsperikelen begonnen, lekker de hele avond gesjoenkeld op het Venloose booremoosbal! We houden jullie op de hoogte..
Daagdaag! -
21 Januari 2007 - 15:09
Jack:
Hey John en Linda,
Klinkt weer allemaal heel schitterend en avontuurlijk... Ik dacht eerder dat het een baviaan was die daar in die boom een banaantje at, dan een Oerang Oetang ;)..
Veel plezier toegewenst en geniet er van...
Groeten vandaag nog vanuit Istanbul,
Jack -
21 Januari 2007 - 21:51
Sanne:
Hey Lindapinda en Johnieponnie!
Ook hier in Nederland beleven we heftige avonturen met het stormachtige weer van de afgelopen weken.. Mijn flatje is gewoon bijna (letterlijk) ingestort ;)
Jullie hebben het daar eerderstormachtig en beestachtig (ook letterlijk :P) leuk en dat is maar goed ook!
Dáág
PS: Morgen ben ook ik weer herenigd met mijn geliefde orang oetang :P -
22 Januari 2007 - 13:15
Dorien:
heej ik dacht al waar zijn die nu weer beland? haha nog nooit van dat landje gehoord vandaar!! Maar jullie houden het nog p0rima vol zo samen have fun xx -
23 Januari 2007 - 12:07
Fiet :
geweldig die avonturen van jullie, ik vind het niet gek dat het verhaal lang is geworden, jullie maken ook zoveel mee
Groetjes Jeu en Fiet -
24 Januari 2007 - 07:46
Rolf:
Die foto's staan inderdaad in een mooie volgorde. Als je wilt zie je wel 9 neusapen. Ha. Als jullie nog even genieten daar, dan doe ik dat nog even hier. Ik ga trouwens net als Harrie en Sander ook even in Zwitserland kijken hoe het daar is. Meer info volgt.
Groeten -
25 Januari 2007 - 21:29
Geert:
Hoi John en Linda
Het zijn allemaal heel mooie foto's ook die de familie Teluy meegebracht hebben. Ik ga alvast een boom in de kamer zetten zodat je als je thuis bent ook je banaatjes op je gemak kan eten. nog veel plezier.
Pap en Mam
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
